EDITORIAL

Ώδινεν όρος και έτεκεν μυν (κοιλοπονούσε το βουνό μα γέννησε ποντίκι)

Άρθρο του Δικηγόρου κ. Ευάγγελου Παπαγιάννη

Το υπ’ αριθμόν Φ.454/12/159816/16.10.2012 έγγραφο της ΔΕΠΑΘΑ, εφόσον πράγματι υφίσταται όπως αναδημοσιεύτηκε, προξενεί τουλάχιστον τη θυμηδία. Περί τίνος πρόκειται;

Πρόκειται για ένα αμιγώς εσωτερικό υπηρεσιακό έγγραφο διαπιστωτικού χαρακτήρα. Με το έγγραφο αυτό, η αρμόδια διεύθυνση του Υπουργείου Εθνικής Αμύνης ενημερώνει το Υπουργείο Εσωτερικών για την εφεξής αρμοδιότητά του για την λιανική εμπορία καπνοβιομηχανικών προϊόντων. Το περιεχόμενό του δεν είναι δεσμευτικό για τον αποδέκτη. Άγνωστο παραμένει εάν το Υπουργείο Εσωτερικών αποδέχεται το περιεχόμενο του εγγράφου.

Ωστόσο, το παραπάνω έγγραφο δεν αρκείται στη σιβυλλική τεκμηρίωση της αρμοδιότητας του Υπουργείου Εσωτερικών σε νομοθετικές διατάξεις, όπως συνηθίζεται και θα ανέμενε κανείς. Οι υπηρεσιακοί παράγοντες της ΔΕΠΑΘΑ αισθάνονται την ανάγκη να δικαιολογηθούν για την πρόσφατη εγκύκλιο του Υπουργείου Εθνικής Αμύνης, με θέμα την εφαρμογή των διατάξεων του Ν. 3919/2011 στην λιανική εμπορία καπνού.

Από το γεγονός αυτό εύλογα συμπεραίνει κανείς τις ουσιαστικές του προθέσεις. Αποτελεί μία έμμεση απάντηση στις ομόθυμες επικρίσεις της παραπάνω εγκυκλίου και τις αιχμές που διατύπωσαν όλα τα σωματεία που εμπλέκονται με την λιανική εμπορία καπνού και το σχετικό ευεργέτημα (ομοσπονδίες αναπήρων πολέμου, σωματεία περιπτερούχων). Γι’ αυτόν τον λόγο απευθύνεται σε όλα τα εμπλεκόμενα σωματεία. Με άκομψο και υπεροπτικό τρόπο, απευθύνει το μήνυμα σε όλους τους παραπάνω παράγοντες να απευθύνονται προς το Υπουργείο Εσωτερικών και να μην ενοχλούν το Υπουργείο Εθνικής Αμύνης.

Η απόπειρα απάντησης στις παραπάνω δικαιολογημένες επικρίσεις με αυτόν τον τρόπο κρίνεται το λιγότερο υποτιμητική για τους δικαιούχους του ευεργετήματος λιανικής εμπορίας καπνού και τους επαγγελματίες του κλάδου, ανεπαρκής, προσχηματική και παραπλανητική. Με το πρόσχημα της αναρμοδιότητας, το οποίο επιχειρείται να θεμελιωθεί σε λαθροχειρίες, όλα τα ουσιαστικά θεσμικά και επαγγελματικά θέματα του λιανεμπορίου καπνού που συνδέονται με την παραπάνω εγκύκλιο, παραπέμπονται σε τρίτο Υπουργείο. Ωστόσο, το Υπουργείο Εσωτερικών δεν είχε καμία σχέση με την έκδοσή της εγκυκλίου, είναι άγνωστο αν αποδέχεται την αρμοδιότητά του, καθώς αυτή στηρίζεται σε αυθαίρετες ερμηνευτικές συναγωγές, και σε καμία περίπτωση δεν έχει ούτε την πείρα, ούτε την τεχνογνωσία, ούτε την ετοιμότητα αλλά ούτε και τη δυνατότητα να ασχοληθεί.

Κοντολογίς, αφού πρώτα το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας έβαλε φωτιές, νίπτει τας χείρας του ως Πόντιος Πιλάτος. Προωθεί ένα ξεκάθαρο κενό ευθύνης, το οποίο θα επιτρέψει την εμπέδωση του ρυθμιστικού κενού που κατέλιπε η εγκύκλιος και έχει επικρατήσει μετά την έκδοσή της. Έτσι, δημιουργεί την αναγκαία ανασφάλεια δικαίου και ρευστότητα, που θα επιτρέψει την κατάργηση του ευεργετήματος της λιανικής εμπορίας καπνού, την εκπαραθύρωση των επαγγελματιών από το χώρο, ο οποίος μέχρι σήμερα είχε μικρεμπορικά χαρακτηριστικά, και την υποκατάστασή τους από ισχυρότερα οικονομικά συμφέροντα, που μέχρι σήμερα κινούνται σε άλλα εμπορικά αντικείμενα.

Ταυτόχρονα, αφήνει στους δήμους το αναγκαίο περιθώριο, με το πρόσχημα του κενού δικαίου, να αναστείλουν κάθε διοικητική διαδικασία και ενέργεια σε σχέση με το θεσμό, όπως πίνακες σχολαζόντων περιπτέρων, αποκατάσταση δικαιούχων, εγκρίσεις μισθώσεων κ.ο.κ., Με ένα και μόνο διακηρυγμένο ήδη σκοπό: την κατάργηση του θεσμού του περιπτέρου στην πράξη, την εκρίζωσή του από το αστικό τοπίο και την παράδοσή του αντικειμένου του σε άλλα χέρια.

Η αποποίηση εκ μέρους του Υπουργείου της πολιτικής του ευθύνης συντελείται με τέσσερα παραπειστικά επιχειρήματα:

Α) Ότι δήθεν η κατάργηση του ευεργετήματος δεν ανάγεται στην πολιτική ευθύνη του Υπουργείο Άμυνας ή τουλάχιστον της παρούσας ηγεσίας του, αλλά σε εκείνη των εισηγητών του Ν. 3919/2011 ή των Υπουργών που δεν επεδίωξαν, εντός της τετραμήνου προθεσμίας, να εξαιρέσουν το ευεργέτημα από το ρυθμιστικό πεδίο του Νόμου.

Υπενθυμίζεται ότι πλέον του έτους, με πρωτοβουλία του ΥΠΕΘΑ, το οποίο παριστάνει σήμερα το αναρμόδιο, εκκρεμούσε διαδικασία γνωμοδότησης από την Επιτροπή Ανταγωνισμού για τη σκοπιμότητα εξαίρεσης του ευεργετήματος από τις διατάξεςι του Ν. 3919/2011. Καρπός της διαδικασίας υπήρξε το συμπέρασμα ότι οι προνοιακοί σκοποί του Ν.Δ. 1044/1971 αποτελούν ικανό λόγο δημοσίου συμφέροντος για την εξαίρεση του ευεργετήματος από τις διατάξεις του Ν. 3919/2011. Προσέτι, η επιτροπή ζήτησε πραγματολογικά στοιχεία για την τεκμηρίωση του παραπάνω συμπεράσματος.

Το Υπουργείο Εθνικής Αμύνης αυτογνωμόνως και αντιφατικά εγκατέλειψε τη διαδικασία και προχώρησε στην έκδοση εγκυκλίου προς την εντελώς αντίθετη κατεύθυνση, χωρίς να αξιοποιήσει την νομοθετική του πρωτοβουλία για τη διατήρηση του ευεργετήματος. Προηγουμένως, δεν απασχολήθηκε εάν πράγματι ένα προνοιακό ευεργέτημα, όπως εκείνο του Ν.Δ. 1044/1971, αποτελεί «επάγγελμα» ώστε να καταλαμβάνεται από τις διατάξεις του Ν. 3919/2011.

Η αναζήτηση «άλλοθι» σε άλλους δεν μπορεί να συγκαλύψει τις προφανείς πολιτικές ευθύνες του Υπουργείου.

Β) Ότι δήθεν με την κατάργηση των αιρετών Νομαρχιών από τον Ν. 3852/2010, την μεταβίβαση της αρμοδιότητας έκδοσης διοικητικών πράξεων παραχώρησης του ευεργετήματος και εγκρίσεως της εκμίσθωσής του στους δήμους, την ανάθεση του ελέγχου νομιμότητας των παραπάνω πράξεων πρόσκαιρα στους Περιφερειάρχες και την νέα αρχιτεκτονική της Αυτοδιοίκησης, η ρυθμιστική αρμοδιότητα για το λιανεμπόριο καπνού ανατέθηκε αποκλειστικά στο Υπουργείο Εσωτερικών.

Το έωλο αυτό επιχείρημα παραγνωρίζει ότι και στο παρελθόν, υπό την αποκέντρωση της αρμοδιότητας έκδοσης των παραπάνω πράξεων από το διοικητικά όργανα του Υπουργείου Αμύνης ή το διορισμένο Νομάρχη στον Αιρετό Νομάρχη ουδέποτε αμφισβητήθηκε η νομοθετική και ρυθμιστική αρμοδιότητα του Υπουργείου Εθνικής Αμύνης για τα θέματα αυτά, αφού η λιανική εμπορία καπνού αποτελεί ευεργέτημα αποκατάστασης πολεμοπαθών.

Τα ίδια ισχύουν και για το βραχύ χρονικό διάστημα που ο έλεγχος νομιμότητας των πράξεων είχε ανεπιτυχώς ανατεθεί στον γ.γ. Περιφέρειας, πριν επιτέλους επιστρέψει με ρητή διάταξη νόμου στο φυσικό του φορέα, τον Υπουργό Εθνικής Άμυνας.

Άλλο ζήτημα η αρμοδιότητα έκδοσης ή ελέγχου πράξεων, άλλο θέμα η ρυθμιστική αρμοδιότητα. Αν γίνει δεκτό το αντίθετο, τότε πρέπει να γίνει δεκτό ότι ο Υπουργός Εσωτερικών είναι αρμόδιος για τις προϋποθέσεις εκδόσεως άδειας π.χ. φυσικοθεραπευτηρίου, επειδή την εξέδιδε ο Νομάρχης στην εποπτεία του οποίου διατελεί, και όχι το καθ’ ύλην αρμόδιο Υπουργείο Υγείας.

Το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας παρενέβη στην Επιτροπή Ανταγωνισμού για να λάβει γνωμοδότηση για τα θέματα του Ν. 3919/2011 σχετικά με το ευεργέτημα και εξέδωσε εκείνο και όχι άλλο υπουργείο την περίφημη εγκύκλιο για τον απλούστατο λόγο ότι παρέμεινε αρμόδιο.

Γ) Συναφές το τρίτο επιχείρημα, αποδίδει την έκδοση της εγκυκλίου από το Υπουργείο Αμύνης σε πιέσεις του Υπουργείου Οικονομικών και όχι σε αρμοδιότητά του. Ισχυρίζεται δηλαδή η ΔΕΠΑΘΑ ότι το Υπουργείο Εθνικής Αμύνης αναρμοδίως εξέδωσε την εγκύκλιο.

Το επιχείρημα αυτό αφήνεται ασχολίαστο ως αδιάψευστος μάρτυρας της σοβαρότητας μίας Πολιτείας που θέλει να αυτοχαρακτηρίζεται δικαιοκρατούμενη. Επισημαίνεται μόνο ότι η ένταξη ενός κύκλου θεμάτων στην αρμοδιότητα ενός Υπουργείου προϋποθέτει ρητό κανόνα δικαίου. Αυτός λείπει από τις αυθαίρετες ερμηνευτικές συναγωγές του Υπουργείου Εθνικής Αμύνης.

Τέτοιος κανόνας δεν είναι ούτε θα μπορούσε να είναι το άρθρο 95 παρ. 7 του νόμου 3852/2010, διότι απλούστατα αναφέρεται σε ειδικά, τεχνικά και λεπτομερειακά ζητήματα σχετικά με την άσκηση των νέων αρμοδιοτήτων, δηλαδή τον τρόπο που ασκούνται, και όχι σε διάπλαση του περιεχομένου τους. Τέτοια ζητήματα είναι π.χ. πόσοι και ποιοι υπάλληλοι της διεύθυνσης περιπτέρων θα μεταταχθούν και που, με τι διαδικασία θα ανακοινώνεται ο πίνακας σχολαζόντων περιπτέρων κ.ο.κ. ΔΕΝ ΣΥΓΚΑΤΑΛΕΓΕΤΑΙ ΣΕ ΑΥΤΑ ΤΑ ΘΕΜΑΤΑ ΠΟΙΟΣ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΑΙΟΥΧΟΣ ΑΔΕΙΑΣ ΠΕΡΙΠΤΕΡΟΥ. Η διάταξη αυτή δεν αποτελεί μία επ’ αόριστον νομοθετική εξουσιοδότηση στον Υπουργό Εσωτερικών να θεσπίζει διατάξεις για την ουσία του ευεργετήματος, αλλά για τον τρόπο και τα μέσα εφαρμογής των υφιστάμενων διατάξεων από τον νέο φορέα της αρμοδιότητας. Η επίκλησή της με προδήλως αντίθετο περιεχόμενο είναι παραπειστική.

Εν πάση περιπτώσει, εάν ο κ. Ελευσινιώτης αισθάνεται αναρμόδιος, δεν έχει παρά να ανακαλέσει την εγκύκλιο όπως έχει ζητηθεί και να αφήσει να ασχοληθεί κανένας αρμόδιος.

Δ) Το τέταρτο επιχείρημα είναι ότι από γραμματική ερμηνεία της εγκυκλίου δεν προκύπτει ότι «οι υφιστάμενες άδειες ανακαλούνται, καταργούνται, αναδιανέμονται ή αν καθοιονδήποτε τρόπο οι υφιστάμενοι δικαιούχοι χάνουν τις άδειες που κατέχουν». Το επιχείρημα αυτό επιχειρεί να αντισταθμίσει την αδικαιολόγητη νομοτεχνική παράλειψη της εγκυκλίου να προσδιορίσει το μεταβατικό καθεστώς.

Εν πρώτοις, υπενθυμίζεται ότι για τη χορήγηση «βεβαίωσης» καπνοπώλη γίνεται παραπομπή από την εγκύκλιο σε προϋποθέσεις που δεν διευκρινίζονται και δεν έχουν νομοθετηθεί. Τονίζεται και πάλι ότι το πρόσωπο του δικαιούχου του ευεργετήματος δεν ταυτίζεται κατ’ ανάγκην με του μισθωτή – επαγγελματία, γεγονός που επέβαλε την εξισορρόπηση των καλώς εννοούμενων συμφερόντων των δύο μερών με ειδική νομοθεσία, δεδομένου ότι τα περίπτερα εξαιρούνται ρητώς με διάταξη νόμου από τις επαγγελματικές μισθώσεις. Υπογραμμίζεται και πάλι ότι η εξαιρετική φύση του περιπτέρου, ως εγκαθισταμένου σε κοινόχρηστους χώρους, δεν επιτρέπει την απεριόριστη ανάπτυξή του στον αστικό χώρο και εκ των πραγμάτων τίθεται θέμα ορίων με κριτήρια που δε διασαφηνίζονται. Διευκρινίζεται και πάλι ότι υπάρχουν σχολάζοντα περίπτερα που λειτουργούν υπό τον μισθωτή του αποβιώσαντος δικαιούχου χωρίς καμία κατοχύρωση του τελευταίου. Και όλα αυτά γιατί με τον όρο «άδεια» στις διατάξεις του Ν.Δ. 1044/1971 νοείται η «παραχώρηση» του ευεργετήματος και «έγκριση» της μίσθωσης. Εάν το περίπτερο μισθώνεται η «βεβαίωση» σε ποιού το όνομα βγαίνει; Του μισθωτή ή του δικαιούχου; Και εάν βγαίνει στο όνομα του μισθωτή, τότε ο δικαιούχος τι δουλειά έχει με το περίπτερο αφού δεν έχει βεβαίωση;

Επίσης, το επιχείρημα αυτό, παραγνωρίζει ότι οι Δήμοι, χάρη στην «πεφωτισμένη» αυτή εγκύκλιο και με το επιχείρημα της κατάργησης του υποχρεωτικού αριθμού περιπτέρων, τα καταργούν ισοπεδώνοντας το θεσμό. Μάλιστα, το έγγραφο μας παρέχει την πολύ ενδιαφέρουσα πληροφορία ότι ήδη κάποιοι δήμοι ενδιαφέρονται ζωηρά να πετάξουν τους δικαιούχους έξω και να χαρίσουν περίπτερα όπου θέλουν ή να τα καταργήσουν.

Σήμερα υπάρχουν εκκρεμή αιτήματα για έγκριση μισθώσεων. Υπάρχουν σχολάζοντα περίπτερα, που δήμοι αναζητούν τρόπους να τα καταργήσουν ή να μην τα διαθέσουν. Υπάρχουν οι μισθωτές των σχολαζόντων περιπτέρων. Υπάρχουν εν δυνάμει δικαιούχοι που δεν έχουν αποκατασταθεί. Υπάρχουν εκκρεμείς αιτήσεις για μετατοπίσεις περιπτέρων. Υπάρχουν αιτήσεις για διοικητικές αποβολές μισθωτών. Υπάρχουν διοικητικές προσφυγές που πρέπει να ασκηθούν ή εκκρεμούν. Υπάρχουν μισθώσεις σε εξέλιξη. Τι γίνεται με όλους αυτούς;

Τα αδιέξοδα αυτά δεν είναι παρά μόνο οι παρενέργειες της α) της αποσύνδεσης του περιπτέρου από τους προνοιακούς του σκοπούς, και β) της αποτυχημένης αποκέντρωσης της αρμοδιότητας για έναν προνοιακό θεσμό με υπερτοπική αναφορά σε ένα επίπεδο αυτοδιοίκησης ανεπαρκές και ανέτοιμο να τον αναλάβει, όπως οι δήμοι. Τα προνοιακά θέματα δεν μπορεί να αναγορεύονται σε τοπικού ενδιαφέροντος επιπέδου δήμου ή δημοτικής κοινότητας.

Το ν.δ. 1044/1971 υπήρξε ένα ολοκληρωμένο σύστημα κανόνων δικαίου, το οποίο θεσμοθετούσε την λιανική εμπορία καπνού ως ευεργέτημα ευπαθών κοινωνικών ομάδων. Η άρρηκτη δογματική και συστηματική ενότητα του νόμου αυτού υπαγόρευε την εξαντλητική ρύθμιση της διαδικασίας, των προϋποθέσεων και των αρμοδίων οργάνων απονομής του ευεργετήματος, των δικαιούχων και μέτρων και θεσμικών εγγυήσεων για την αποδοτικότητά του ευεργετήματος. Παράλληλα, ο νόμος αυτός αναγνώριζε ρητά το «περίπτερο» ως επιμέρους και εξαιρετική κατηγορία ευεργετήματος, με ειδικές ρυθμίσεις γύρω από την λειτουργία του. Οι ρυθμίσεις αυτές, σύμφυτες με τη θέσμισή του ως ευεργετήματος, εισάγουν μία εξαίρεση στην ρυθμιστική παντοδυναμία των Δήμων σχετικά με την χρήση των κοινοχρήστων χώρων και εκπορεύονται από τη φύση του δικαιώματος εκμετάλλευσης περιπτέρου ως δικαιώματος δημοσίου δικαίου. Ταυτόχρονα, ο νόμος αναγνώριζε σε δευτερογενές επίπεδο, μέσω της εκμίσθωσης των αδειών, τα μικρεμπορικά του χαρακτηριστικά, τα οποία υπαγόρευε η φύση του ως ευεργετήματος, και τα εναρμόνιζε με τα καλώς εννοούμενα συμφέροντα των επαγγελματιών – μισθωτών, τα οποία επίσης προστάτευε.

Αν ο θεσμός που εγγυάται την μέριμνα της πολιτείας για ευπαθείς κοινωνικές ομάδες στερηθεί την νομιμοποιητική του αυτή βάση, η οποία δικαιολογεί και προσδιορίζει το περιεχόμενο τον ρυθμίσεων που τον διέπουν, τότε γίνεται κέλυφος χωρίς περιεχόμενο και ουσιαστικά καταργείται.

Για να πετύχει τους στόχους του, ο θεσμός δεν μπορεί να γίνει έρμαιο της τοπικής συναλλαγής. Η αποκατάσταση ενός αναπήρου δεν είναι τοπικό θέμα του κάθε δήμου. Έκαστος υποψήφιος προς αποκατάσταση δεν μπορεί να τρέχει σε κάθε δήμο που έχει σχολάζον περίπτερο και να υποβάλει αίτηση. Ο κάθε δήμαρχος δεν μπορεί να γνωρίζει σε πόσα περίπτερα υπέβαλε αίτηση ο ανάπηρος σε άλλους δήμους. Το περίπτερο είναι θέμα άσκησης κοινωνικής πολιτικής, η υλοποίηση των στόχων της οποίας αποτελεί τη λυδία λίθο του. Οι στόχοι αυτοί έχουν προφανώς προτεραιότητα έναντι των τοπικών θεμάτων των δήμων, όπως η διαχείριση των κοινοχρήστων χώρων, με τα οποία ωστόσο πρέπει να εναρμονίζονται με σαφή κριτήρια που θα νομοθετηθούν, ώστε η μέριμνα για τοπικά θέματα να μην εξικνείται μέχρι καταργήσεως του σκοπού του νομοθέτη. Η εκτίμηση των παραπάνω θεμάτων θα πρέπει να ανήκει μόνο στο αρμόδιο για την έκδοση των διοικητικών πράξεων όργανο.

Κατάλληλο όργανο για την έκδοση πράξεων παραχώρησης του ευεργετήματος είναι ο αιρετός περιφερειάρχης.

Στο πρόσωπο του περιφερειάρχη πρέπει να συγκεντρωθούν όλες οι αποφασιστικές αρμοδιότητες για κάθε θέμα αναγόμενο στην λειτουργία του περιπτέρου, όπως τύπος και διαστάσεις του, ανάπτυξη στους παρακείμενους κοινόχρηστους χώρους και καταβολή τελών, ανάρτηση διαφημίσεων και καταωβολή τελών, έσοδα σχολαζόντων περιπτέρων, μετατόπιση περιπτέρων, ανάρτηση πινάκων σχολαζόντων περιπτέρων, παραχώρηση ευεργετήματος, έγκριση μισθώσεων, διοικητική αποβολή μισθωτών κ.ο.κ. Ο Δήμος πρέπει να περιορίζεται σε συμβουλευτικό ρόλο.

Όπως έχει η κατάσταση σήμερα, ο θεσμός έχει ουσιαστικά καταργηθεί. Ας δοκιμάσει κάποιος να ζητήσει «βεβαίωση περιπτέρου» από κάποιο δήμο, όπως αφελώς υποστηρίζει η εγκύκλιος, για να διαπιστώσει να θα του δοθεί και με ποιες προϋποθέσεις. Στα νομικά δεν υπάρχει μόνο γραμματική ερμηνεία. Αν προκύψει κενό, όπως με την εγκύκλιο, μπορεί να επιστρατευτεί και η συστηματική ή η τελολογική ερμηνεία. Αυτού του είδους την ερμηνεία επιβάλει η εγκύκλιος, η οποία επιχειρεί περιορισμένες παρεμβάσεις και αφήνει τον καθένα να «φανταστεί» κατά το δοκούν τι θα γίνει με όλα τα υπόλοιπα θέματα. Η αφαίμαξη του περιπτέρου από τους λόγους ύπαρξής του προοιωνίζει τις αυθαίρετες λύσεις που θα δοθούν με την επίκληση των παραπάνω ερμηνευτικών εργαλείων σε συνδυασμό με άλλες, ξένες προς την λειτουργία του περιπτέρου διατάξεις.

Εν κατακλείδι, οι φορείς των δικαιούχων και μισθωτών του ευεργετήματος λιανικής πώλησης καπνού ζήτησανλύσεις και θέσεις, όχι ραβασάκι με δικαιολογίες. Δεν έχουν αντίρρηση να αναλάβει το λιανικό εμπόριο καπνού οποιοδήποτε Υπουργείο. Αρνούνται όμως να εξευτελίζονται πηγαίνοντας από τον Άννα στον Καϊάφα.

Και αυτό που κατά κύριο λόγο ζητούν είναι να συνεχίσει να υπάρχει το επάγγελμα του καπνοπώλη και να μην εκφυλιστεί. Είναι συνταγματική επιταγή χάριν των αναπήρων πολέμου. Είναι διεθνής δέσμευση της χώρας προς τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας για την δημόσια υγεία. Είναι αναγκαιότητα για την ομαλότητα και την αποδοτικότητα της συλλογής του ειδικού φόρου κατανάλωσης καπνού. Είναι προϋπόθεση για την ομαλή λειτουργία της αγοράς καπνού. Τους λόγους τους έχουμε ήδη αναλύσει σε διεξοδικό υπόμνημα που κατατέθηκε.

Προς την κατεύθυνση αυτοί συστρατεύονται ήδη όλοι οι παράγοντες παραγωγής, εισαγωγής και χονδρικής και λιανικής διακίνησης καπνοβιομηχανικών προϊόντων. Ίσως για αυτόν τον λόγο η ΔΕΠΑΘΑ αρνήθηκε να δώσει στοιχεία στο τεχνικό κλιμάκιο της τροϊκα. Θέλουν να επαναπαυθεί σε μία ψευδαίσθηση απελευθέρωσης ενός ευεργετήματος που βαπτίστηκε επάγγελμα και για λόγους δημοσίου συμφέροντος δεν μπορεί να λειτουργήσει σε συνθήκες ελεύθερου ανταγωνισμού. Ίσως για τον ίδιο λόγο δεν παρενέβη στην επιτροπή ανταγωνισμού. Θέλει να αποκρύψει την κατάργηση επί της ουσίας του δήθεν επαγγέλματος και την επερχόμενη συγκέντρωση της αγοράς καπνού σε μεγάλους εμπορικούς παράγοντες. Ίσως για αυτόν τον λόγο δεν επεξεργάστηκε και τεκμηρίωσε τους παραπάνω λόγους δημοσίου συμφέροντος. Θέλει να αποκρύψει ότι οι καταργούμενοι «περιορισμοί», οι οποίοι απέτρεπαν την μονοπώληση της αγοράς, στην πραγματικότητα αποδυνάμωσαν τους ήδη επαγγελματίες απέναντι στους υποψήφιους ανταγωνιστές τους.

Οι ίδιοι λόγοι δημοσίου συμφέροντος συντρέχουν διεθνώς και επιβάλλουν περιορισμούς στην ανάπτυξη του λιανικού εμπορίου σε κάθε κράτος. Μόνο η Ελλάδα κινείται προς την αντίθετη κατεύθυνση.

Αναμένονται απαντήσεις και όχι υπεκφυγές. Το θέμα δεν είναι ποιος θα υπογράψει την ληξιαρχική πράξη θανάτου του περιπτέρου. Το θέμα είναι να κατοχυρωθεί η επιβίωσή του. Τα κουτσομπολιά προορίζονται μόνο για τις παραπολιτικές στήλες.

ΟΡΘΗ ΕΠΑΝΑΛΗΨΗ

 

ΠΡΟΣ:

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΜΥΝΑΣ

 

ΓΕΝΙΚΗ ΔΝΣΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΥ

Πίνακα Αποδεκτών

ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΥ & ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗΣ

 

ΔΕΠΑΘΑ/Τμ.ΑΘΠ

 

Τηλ.:210-3456870

ΚΟΙΝ:

Φ.454/12/159816

 

Σ. 927

 

Αθήνα,16 Οκτ 12

 

 

 

ΘΕΜΑ: Εφαρμογή του Ν.3919/2011

ΣΧΕΤ : α. Ν.3919/2011 (ΦΕΚ Α’ 32/2-3-2011)

β. Ν.3852/2010 (ΦΕΚ Α’ 87/7-6-2010)

γ. Το από 24 Αυγ 12 e-mail ΔΕΠΑΘΑ προς v.efthimiadou@mnec.gr

δ. Φ.454/9/159306/Σ.769/29 Αυγ12/ΥΠΕΘΑ/ΔΕΠΑΘΑ

ε. Φ.900/13/158602/Σ.797/05 Σεπ 12/ΥΠΕΘΑ/ΔΕΠΑΘΑ(ΑΔΑ:Β4Θ46-ΨΚ8)

στ. Φ.900/14/158884/Σ.798/06 Σεπ 12/ΥΠΕΘΑ/ΔΕΠΑΘΑ

 

1.  Κατόπιν ενημέρωσης του ΥΦΕΘΑ κ. Δ.Ελευσινιώτη, θα επιθυμούσαμε να σας γνωρίσουμε τα ακόλουθα που αφορούν στην άρση των περιορισμών στην πρόσβαση και άσκηση των επαγγελμάτων των περιπτέρων, κυλικείων και πώλησης καπνικών προϊόντων:

 

α.         Ο ΑΝ 1044/1971 προέβλεπε περιορισμούς στο επάγγελμα του καπνοπώλη, των περιπτέρων και των κυλικείων. Με το Ν.3919/2011, που αφορά στην κατάργηση αδικαιολόγητων περιορισμών στην πρόσβαση και άσκηση επαγγελμάτων και συγκεκριμένα στα άρθρα 2 και 3, καταργήθηκαν όλοι οι σχετικοί περιορισμοί μετά την πάροδο τεσσάρων (4) μηνών από τη δημοσίευση του νόμου, δηλαδή από τον Ιούλιο 2011.

 

β.         Με το Ν.3852/2010, η εφαρμογή της σχετικής ισχύουσας νομοθεσίας αποτελεί αρμοδιότητα των δήμων, επομένως με τη διάταξη του άρθρου 94 παρ.6 περ.34 του ίδιου νόμου μεταβλήθηκε κατά το φορέα άσκησής της η αρμοδιότητα χορήγησης αδειών μαζί με όλα τα συνεχόμενα με αυτή ζητήματα. Η ρύθμιση δηλαδή των θεμάτων αυτών, μεταφέρθηκε εντός του αποκλειστικού κύκλου καθηκόντων των δημοτικών αρχών, δυνάμει της γενικής δικαιϊκής αρχής επιλύσεως συγκρούσεων κανόνων lex posterior derogate legi priori, εκφράζοντας σε χρόνο εγγύτερο στα ρυθμιστέα βιοτικά γεγονότα, την κρατική-νομοθετική βούληση κατά το άρθρο 26 του Συντάγματος,  όσο και της ειδικής μεταβατικής διάταξης του άρθρου 285 του Ν.3858/2010. Σύμφωνα δε με το άρθρο 95 παρ.7 του Ν.3852/2010, με απόφαση του Υπουργού Εσωτερικών ρυθμίζεται κάθε ειδικό, τεχνικό και λεπτομερειακό ζήτημα, το οποίο σχετίζεται με την άσκηση των πρόσθετων αρμοδιοτήτων των δήμων.

 

γ.         Με την από 05 Σεπ 12 εγκύκλιο (ΑΔΑ:Β4Θ46-ΨΚ8), δεν επήλθε καμία αλλαγή στο καθεστώς των επαγγελμάτων αυτών, καθώς αυτές έχουν ήδη επέλθει με το Ν.3919/2011 και την παρέλευση τετραμήνου από τη δημοσίευσή   του.  Το  Υπουργείο   Εθνικής   Άμυνας,   με   την   έκδοσή   της,

..//..

 

ανταποκρίθηκε στα αιτήματα του Υπουργείου Οικονομικών για την επείγουσα

έκδοση μιας εγκυκλίου, λόγω των ασφυκτικών χρονικών περιθωρίων που έχουν τεθεί, όπως ενημερωθήκαμε από τη Ειδικό Σύμβουλο του Γ.Γ Υπ.Οικονομικών κα Αθανασάκη. Με τη διαβίβαση της σχετικής εγκυκλίου το Υπουργείο μας, επισήμανε και κατέστησε σαφές με τα (γ) και (στ) σχετικά, ότι στο εξής για θέματα που αφορούν στη νομοθεσία περί περιπτέρων, κυλικείων και καπνοπωλών θα πρέπει το Υπουργείο Οικονομικών να απευθύνεται στο κατά νόμο αρμόδιο Υπουργείο Εσωτερικών, στο οποίο έχουμε απευθύνει και το (δ) σχετικό έγγραφο. Οι θέσεις αυτές δε, διατυπώθηκαν και προφορικά από προσωπικό της διευθύνσεώς μας, κατά τη συνάντηση που έγινε με τεχνικό κλιμάκιο της τρόικας την 12 Σεπτεμβρίου 2012.

 

2.   Παρόλα αυτά, η Διεύθυνσή μας γίνεται καθημερινά αποδέκτης ερωτημάτων τόσο από τους Δήμους όσο και από τους διάφορους εμπλεκόμενους φορείς, που αφορούν σε ζητήματα εφαρμογής και αποσαφήνισης της σχετικής νομοθεσίας. Ιδιαίτερα δε μετά την έκδοση της εγκυκλίου, το βασικό ερώτημα αφορά στο κατά πόσο οι υφιστάμενες άδειες ανακαλούνται, καταργούνται, αναδιανέμονται ή αν καθοιονδήποτε τρόπο οι υφιστάμενοι δικαιούχοι χάνουν τις άδειες που κατέχουν, κάτι που ασφαλώς από τη γραμματική ερμηνεία της εγκυκλίου δεν προκύπτει.

 

3.         Για όλους τους ανωτέρω λόγους, η Διεύθυνσή μας θα παραπέμπει στο εξής για κάθε περαιτέρω διευκρίνιση, ρύθμιση, πρωτοβουλία που θα αφορά τη νομοθεσία για περίπτερα, κυλικεία, πώληση καπνικών προϊόντων, στην υπηρεσία σας.

 

Ανχης(ΠΖ-ΕΥ) Απόστολος Δεληγιάννης

Ακριβές Αντίγραφο                                                             Διευθυντής

 

 

 

Καραχούντρη Ιωάννα

ΜΥ ΠΕ/Β’

 

 

ΠΙΝΑΚΑΣ ΑΠΟΔΕΚΤΩΝ

Προς ενέργεια

Υπουργείο Εσωτερικών/Γενικό Γραμματέα(κ.Γιάννη Φ.Ιωαννίδη)

Σταδίου 27 και Δραγατσανίου 2 – Αθήνα – ΤΚ 10183

 

Προς κοινοποίηση

ΣΓ ΥΦΕΘΑ (κ.Δ.Ελευσινιώτη)

Υπουργείο Οικονομικών/Γεν.Γραμματέα(κ.Μέργο)

Νίκης 5-7 Αθήνα ΤΚ 101 80

Δήμοι όλης της Χώρας

Εθνική Γενική Συνομοσπονδία Αναπήρων Θυμάτων Πολέμου Ελλάδος (Ε.Γ.Σ.Α.Θ.Π.Ε) Πινδάρου 6 – ΤΚ 10671 Αθήνα

Πανελλήνια Ομοσπονδία Αναπήρων & Θυμάτων Στρατιωτικών Υπαξ/κών – Οπλιτών Στρατού  Ξηράς – Αέρος – Θαλάσσης   Ν. 1370/44

Γ. Γεναδίου 8 – ΤΚ 10678 Αθήνα

..//..

Πανελλήνια Ένωση Αναπήρων & Θυμάτων Πολέμου Αμάχου Πληθυσμού Ν. 3670/08 & Ν. 812/43 περιόδου 1940-49    Φειδίου 11 – ΤΚ 10678 Αθήνα

Ανώτατη Συνομοσπονδία Πολυτέκνων Ελλάδος

Πλ. Ελευθερίας 22  ΤΚ 10553 Αθήνα

Εθνική Συνομοσπονδία Ατόμων με Αναπηρία

Ελ. Βενιζέλου 236 ΤΚ 16341 Ηλιούπολη

Σύλλογος ΚΟΜΑΝΤΟΣ 74

Θεμιστοκλέους 3 ΤΚ 10677 Αθήνα

Πανελλήνιος  Σύνδεσμος Πολεμιστών Ελληνικής Δύναμης Κύπρου ΕΛΔΥΚ 74   Ανδρομάχης 138 ΤΚ 17672 Καλλιθέα Αθήνα

Πανελλήνιος Σύνδεσμος Αγωνιστών Κύπρου 1974

Ισμήνης 105 ΤΚ 10443 Αθήνα

Ομοσπονδία Περιπτερούχων-Καπνοπωλών Ελλάδος(ΟΠΚΕ)

Κουταρέλια 74 – Βόλος – ΤΚ 383 33

Ομοσπονδία Επαγγελματιών Ενοικιαστών Περιπτέρων και Καπνοπωλών Ελλάδος

Όθωνος 10 – Αθήνα – ΤΚ 105 57

Σύνδεσμο Περιπτερούχων Πειραιώς και Περιχώρων «Η ΕΛΠΙΣ»

Ναυάρχου Νοταρά 50 – Πειραιάς – ΤΚ 185 35

Σωματείο Περιπτερούχων – Καπνοπωλών Μακεδονίας

26ης Οκτωβρίου 34 – Θεσ/νίκη – ΤΚ 54627

Πανελλήνιος Σύνδεσμος Περιπτέρων Καπνοπωλών  ( Π.Α.Σ.Υ.Π.Ε.Κ.Α ) Γρηγορίου Λαμπράκη 41 ΤΚ 18534 Πειραιάς

Πανελλήνιος Σύλλογος Αδειούχων Περιπτέρων Κυλικείων

Σανταρόζα 3 ΤΚ 10564 Αθήνα

Κάντε Κλικ για να σχολιάσετε

Αφήστε μια Απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Διαβαστηκαν Πολυ

Vapour2SmokePro Cash & Carry
To Top