ΝΕΑ ΜΙΚΡΗΣ ΛΙΑΝΙΚΗΣ

Εσβησαν τα φώτα… στο περίπτερο του Κώστα Κόγια

Η κρίση «γονάτισε» ένα από τα συχνότερα στέκια των Βολιωτών – «Νιώθω ότι αποχωρίζομαι δεύτερη φορά τον Κώστα», δήλωσε στον ΤΑΧΥΔΡΟΜΟ με λυγμούς η Λίτσα Κόγια

Το παραδοσιακό περίπτερο του αείμνηστου Κώστα Κόγια, σημείο αναφοράς για την πόλη του Βόλου επί πολλά χρόνια, έσβησε τα φώτα του χθες οριστικά. Η οικονομική κρίση έβαλε «κλειδωνιά» σε μία ακόμη μικρομεσαία επιχείρηση της πόλης, μετά από δύο δεκαετίες.

Για είκοσι τέσσερα χρόνια, από το 1992 στην οδό Αργοναυτών με Κοραή γωνία, αποτέλεσε το στέκι για εκατοντάδες Βολιώτες, επώνυμους και ανώνυμους. Με δάκρυα στα μάτια η Λίτσα, σύζυγος του αείμνηστου Κώστα Κόγια χθες έκλεισε πίσω της την ξύλινη βαριά μπλε πόρτα. Στο περίπτερο αλλά όχι και στις αναμνήσεις που κουβαλάει από το χώρο που ήταν το «σύμβολο» της αγωνιστικότητας και της διεκδίκησης για όλο τον κλάδο των περιπτερούχων χρόνια ολόκληρα.

«Σήμερα νιώθω ότι αποχωρίζομαι τον Κώστα για δεύτερη φορά. Είναι πολύ δύσκολες αυτές οι στιγμές για μένα» είπε η Λίτσα Κόγια με λυγμούς στον ΤΑΧΥΔΡΟΜΟ. Προσπάθησα μόνη μου όσο μπορούσα να το κρατήσω ανοιχτό. Επρεπε όμως να πάρω αποφάσεις, πριν φτάσω να μην μπορώ να ανταπεξέλθω. Ηταν η πιο δύσκολη απόφαση της ζωής μου -συνεχίζει η ίδια- όμως δεν γίνονταν κάτι διαφορετικό».

Αυτό που είναι συγκλονιστικό είναι ότι όλο το προηγούμενο διάστημα, από τον Απρίλιο του 2013 που «έφυγε» ο Κώστας, η Λίτσα Κόγια προσπάθησε να νοικιάσει το περίπτερο σε άνθρωπο που να είναι γνώστης της δουλειάς και να μπορεί να το λειτουργήσει. Μάταια. «Κανείς δεν βρέθηκε. Ολοι φοβούνται να αναλάβουν ρίσκο και να ανοίξουν μία επιχείρηση αφού το κλίμα είναι αρνητικό, η οικονομία πάει από το κακό στο χειρότερο και η υψηλή φορολόγηση τρομάζει τους επαγγελματίες» σημειώνει η ίδια χαρακτηριστικά στον ΤΑΧΥΔΡΟΜΟ.

Ο θάνατος του Κώστα Κόγια μπορεί να κατέβαλε συναισθηματικά τη σύζυγό του, το περίπτερο όμως για εκείνη ήταν μέχρι χθες το βιοποριστικό μέσο για να ζήσει ως επαγγελματίας. Οι υποχρεώσεις όμως πλέον δεν έβγαιναν. Τα περιθώρια κέρδους μηδαμινά και ο τζίρος ελάχιστος. Τα τελευταία έξι χρόνια ήταν πολύ δύσκολα για όλο τον κλάδο.

Ο βασικότερος λόγος του οικονομικού μαρασμού των περιπτέρων είναι η υπέρογκη φορολόγηση των τσιγάρων και η πτώση που σημειώνεται στην αγορά τους. Κάποτε ο μέσος όρος του τζίρου ενός περιπτέρου προέρχονταν κατά 60% από την πώληση τσιγάρων. Σήμερα τα πράγματα έχουν αλλάξει άρδην. Οταν σε ένα πακέτο το 86% σχεδόν είναι φόρος, Το υπόλοιπο 14% το μοιράζεται η καπνοβιομηχανία, η αντιπροσωπεία και ο περιπτεράς» λέει με απογοήτευση η Λίτσα Κόγια.

Πλήγμα για τους περιπτερούχους επίσης αποτέλεσε και η συνεχώς αυξανόμενη κατανάλωση λαθραίων τσιγάρων, που έχουν εισβάλει στην αγορά και διακινούνται από οργανωμένα κυκλώματα.

Ενα περίπτερο… ολόκληρη ιστορία

Οποιος έκανε τη βόλτα του στην παραλία δεν υπήρχε περίπτωση να μην περάσει από το περίπτερο του Κόγια – όπως το ήξεραν όλοι- για να μιλήσει με τον Κώστα. Και μετά τις 12 το βράδυ ειδικά το καλοκαίρι, το πεζοδρόμιο μπροστά από το περίπτερο, μετατρέπονταν στο «καφενείο» της Βουλής. Δήμαρχοι, αντιδήμαρχοι, δημοτικοί σύμβουλοι, συνδικαλιστές, στελέχη κομμάτων δεν παρέλειπαν συχνότατα να δίνουν το παρόν στο καθημερινό ραντεβού. Συζητήσεις επί συζητήσεων, αναλύσεις, διαφωνίες αλλά και αξέχαστα γλέντια. Ο αείμνηστος Κώστας Κόγιας και η Λίτσα ήταν οι άνθρωποι της διπλανής πόρτας. Δεν υπήρχε περίπτωση να μην σε κεράσουν μόλις περάσεις από το περίπτερο. Και μόλις στρώνονταν το τραπέζι με μεζέδες απλούς αλλά πολύ αγάπη και μεράκι, με ό,τι υπήρχε από τα διπλανά ουζερί, ο Κώστας στρώνονταν στο τραγούδι. Με το μπαγλαμαδάκι ή το μπουζούκι στο χέρι, άρχιζε το τραγούδι και η παρέα ξημερώνονταν διασκεδάζοντας στο περίπτερο. Αλλες φορές πάλι το ξημέρωμα τους έβρισκε διαβάζοντας ποιήματα από εκείνες τις συλλογές που είχε γράψει ο Κώστας στις ατέλειωτες ώρες μέσα στο περίπτερο. Και η Λίτσα πάντα δίπλα του. Ακούραστη και πάντα χαμογελαστή στο πλάι του.

Αυτή η τόσο ζωντανή γωνιά… της οδού Αργοναυτών με Κοραή από χθες σίγησε. Τα φώτα έσβησαν και ό,τι υπήρχε να θυμίζει το αγαπημένο στέκι πολλών Βολιωτών ανήκει πλέον στο παρελθόν.

Ισως αυτό είναι που γεμίζει με περισσότερη θλίψη τη Λίτσα Κόγια αλλά και όλους όσοι αυτά τα χρόνια είχαν συνδέσει το συγκεκριμένο περίπτερο με την ίδια την καθημερινότητα της πόλης.

 

http://www.taxydromos.gr

Κάντε Κλικ για να σχολιάσετε

Αφήστε μια Απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Διαβαστηκαν Πολυ

Vapour2SmokePro Cash & Carry
To Top