EDITORIAL

Ένα ευχαριστώ…

Έλεγα κάθε βράδυ, ή τα χαράματα όταν είχα διανυκτέρευση… σχόλασα. Γύρισα κι απόψε σχεδόν κομμάτια αλλά σώος. Ένας άρπαξε απ το ψυγείο μια fanda και το ‘βαλε στα πόδια. Ο άλλος που του ‘δωσα λάθος ρέστα εις βάρος του, γύρισε μαινόμενος και με ξεφτίλισε.. (οι άνθρωποι εκεί που ‘’τους παίρνει’’ δείχνουν δόντια). Κι ο άλλος τις προάλλες που του ‘δωσα περισσότερα δεν ξαναφάνηκε. Τον έχασα κι από πελάτη γαμώτο. Μικρότητες θα πει κάποιος. Έτσι μονολογώ κάθε βράδυ μετά το δωδεκάωρο. Μετρώ τα δεκάλεπτα των ευρώ που έχασα και ποτέ τις ατέλειωτες ώρες στο κελί μου το 1Χ1 που χρυσοπληρώνω. Τις προάλλες ήρθε τρέχοντας κατά τις 3 τα ξημερώματα ένα 17χρονο κοριτσάκι. Θα μπορούσε να ήταν η κόρη μου σκέφτομαι.. ‘’κύριε μπορώ να μείνω για λίγο εδώ, γιατί δύο τύποι με ακολουθούν’’;;; Ο μόνος που για 25 χρόνια διανυκτέρευα σε ακτίνα από δω μέχρι την Ομόνοια και την πλατεία Αμερικής. Φάρο το λένε οι ναυτικοί. Ύστερα χάθηκαν όλα με μιας. Όλη η μιζέρια μου,, μαζεμένες ”δραχμούλες”, δεκάλεπτο το δεκάλεπτο μια 25ετία, λαμπάδιασε από το ‘’άχτι’’ κάποιων ηλίθιων που ήθελαν να δοξαστούν στον ακόμη πιο ηλίθιο κύκλο τους για το κατόρθωμα του εμπρησμού περιπτέρου με τον πιο άθλιο τρόπο. Δεν έχω πια την ψυχή να μετρώ δεκάλεπτα. Έχασα τα κρατούμενα γιατί τούτο το μέτρημα είναι μεγάλο, θέλει να ‘χεις ψυχή κι έχει αντίκρισμα ζωής.
Μα τελικά τι μένει απ όλα αυτά αναρωτιέμαι. Σχεδόν γέρασα μετρώντας χρήματα άλλων. ΕΝΑΣ ΑΜΜΙΣΘΟΣ ΕΙΣΠΡΑΚΤΟΡΑΣ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΕΤΑΙΡΕΙΩΝ, ο τέλειος και αγόγγυστος εισπράκτορας άλλων με αμοιβή το δεκάλεπτο. Τι ειρωνεία, όλα λαμπάδα ακριβώς σε δέκα λεπτά, όσο και το ΑΚΑΘΑΡΙΣΤΟ κέρδος μου από ένα πακέτο τσιγάρα, για όσους δεν το ξέρουν. Ένα περιπτεράκι, όπως τόσα άλλα που αντιστέκονται στην αβάσταχτη μαγκιά κάποιων (ευτυχώς ελάχιστων), οι οποίοι κουβαλούν την ψευδοευρωπαϊκή κουλτούρα, αυτή που δεν ανέχεται πια μικρομάγαζα και σε κάθε ευκαιρία απαξιώνουν τον ΄΄τοσοδούλη΄΄ περιπτερά λέγοντας ‘’έλα ρε βιάζομαι δώσε τα τσιγάρα μου’’..και σε υποτιμούν σαν τους πέσει ένα δεκάλεπτο από ρέστα πάνω στη βιτρίνα αναγκάζοντάς σε, να δώσεις άλλο. Μα όταν βρεθούν στο ‘’κατάστημα’’ σε παρόμοια περίπτωση, μειλίχιοι και υποτελείς ξερνούν υποκρισία ‘’μα τι λέτε… δικό μου είναι το λάθος’’.
Μα πάντα κάτι μένει απ το πουθενά. Αυτοί που ζουν το ίδιο σαράκι μέσα στο κιόσκι μόνο ξέρουν και μπορούν να καταλάβουν. Αυτό που έμεινε σε μένα, είναι ότι υπάρχουν ΑΝΘΡΩΠΟΙ που άπλωσαν χέρι βοήθειας χωρίς να το ζητήσω… Ναι με βοήθησαν (όταν εγώ ήμουν ανύπαρκτος γι αυτούς) με υλική και ψυχολογική στήριξη. Κι αν ήμουν εγκαίρως γραμμένος στο συνδικάτο θα είχα ασφάλιση 10.000 ευρώ για το πάθημά μου. Προέκταση ψυχής το χέρι της ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ τους, που χρόνια τώρα σφυρηλατούν μέσα στο κελί, αυτό το 1Χ1. Που κατουράν με πόνο στην ουρήθρα στα ίδια μπουκάλια με μένα. Που δεν τους δώσαμε τη δέουσα προσοχή για τον αγώνα που κάνουν για τον κλάδο, ούτε τους ενισχύσαμε με έναν καλό λόγο. Γιατί; Γιατί η πολιτική μας σκέψη αρχίζει και τελειώνει στα όρια της άκριτης υποστήριξης κομμάτων σα να ήταν ποδοσφαιρικές ομάδες. Κόκκινες, πράσινες ή μπλε ομάδες. Και με αυτή τη λογική μπογιατίσαμε τους πάντες και τα πάντα γύρω μας, και βάλαμε όλους στο ίδιο τσουβάλι. Ξεχνώντας τον παράγοντα ΑΝΘΡΩΠΟ, που δίνει όλη την καθημερινότητά του για να χτίσει ένα ΣΥΝΔΙΚΑΤΟ, ώστε να ωφεληθούν όλοι όσοι το πλαισιώσουν ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟ.! Γίνονται λάθη από τα συνδικάτα είπατε;;; ΝΑ ΜΠΕΙΣ ΜΕΣΑ ΓΙΑ ΝΑ ΤΑ ΔΙΟΡΘΩΣΕΙΣ ΣΥΝΑΔΕΛΦΕ ΑΔΕΡΦΕ ΜΟΥ!!! Να γραφτείς, να πεις την άποψή σου στα ίσια και τα στραβά αν υπάρχουν, να συμμετέχεις και να το κάνεις υπόθεση δική σου. Αλλά ΝΑ ΓΡΑΦΤΕΙΣ πρώτα απ’ όλα για να ‘χεις το δικαίωμα να κρίνεις.
Θα συνεχίσω να είμαι περιπτεράς γιατί έχω κάπου να ακουμπήσω …
Καλές γιορτές και καλή χρονιά, πάντα με υγεία σε όλους τους συναδέλφους και μη.

ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΑΠΟ ΚΑΡΔΙΑΣ!!!
Με εκτίμηση στον κλάδο και την κοινωνία που υπηρετώ, ο περιπτεράς.

ΠΗΓΗ : ΓΙΩΡΓΟΣ ΝΑΟΥΜΗΣ, ΠΕΡΙΠΤΕΡΑΣ

Κάντε Κλικ για να σχολιάσετε

Αφήστε μια Απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Διαβαστηκαν Πολυ

Vapour2SmokePro Cash & Carry
To Top