23 λόγους γιατί η απαγόρευση του καπνίσματος ως πρακτικά τεκμηριωμένη είναι θεωρητικά αβάσιμη

23 λόγους γιατί η απαγόρευση του καπνίσματος ως πρακτικά τεκμηριωμένη είναι θεωρητικά αβάσιμη

ΝΕΑ ΜΙΚΡΗΣ ΛΙΑΝΙΚΗΣ Δευτέρα, 20 Αύγουστος 2018 10:06
  1. Όπως και με το κάθε τι έτσι και ο σκοπός δεν καθαγιάζει τα μέσα και για το κάπνισμα που φέρεται σαν την πιο έντονη και επίκαιρη επαλήθευση της αμφισβήτησης του ίδιου κανόνα.

  2. Ο καπνός είθισται και απαγορεύεται όπου υπάρχει η άμεση και πρακτική ανάγκη χωρίς την νομοθετική υιοθέτηση για την αστική ισχύ της προληπτικής πινακίδας επισήμανσης.

  3. Το γεγονός ότι η πλειοψηφία από την απαρίθμησή της δεν καπνίζει χωρίς νομοθετικά να συμβάλλει και να συνεισφέρει απαρτίζει ένα εξαρτώμενο αριθμητικά και εξαρτημένο και μεταβαλλόμενα και κοινωνικά συμβάν.

  4. Η υποβάθμιση των προνομίων των καπνιστών σε απλά δικαιώματα δεν εξασφαλίζει την ίση μεταχείρισή τους εάν και αυτά δεν γίνονται σεβαστά.

  5. Υποβαθμίζονται η ελευθερία του ατόμου και η ελεύθερη πρωτοβουλία στις μετακινήσεις και τις αποφάσεις του και κατά συνέπεια η κριτική του αντίληψη και ομαλή ανάπτυξη της προσωπικότητάς του.

  6. Το κάπνισμα αποτελεί δικαίωμα όλων κι όχι μόνον όσων το προτιμούν.

  7. Το κάπνισμα σαν το δικαίωμα όλων αξιώνει από αναφαίρετο για τον καθένα.

  8. Τα ίσα και τα κοινά δικαιώματα εξασφαλίζονται από τον νόμο και υπερέχουν και υπερτερούν τελώντας και υπό εγγύηση.

  9. Το δικονομικό και ένδικο δικαίωμα του καπνίσματος από προ-διαμορφωμένο και προδικασμένο από την κοινωνία και από το κοινωνικό σύνολο τελείται με την εκπλήρωση του δικαίου του κάθε μεμονωμένου πολίτη ή ατόμου χωρίς να αποτελεί το ίδιο δικαίωμα των τρίτων.

  10. Το κάπνισμα συνιστά επισφαλώς την απλή έκβαση της καθημερινότητας.

  11. Η συνειδητή ευθύνη του πολίτη δεν περιλαμβάνει για την υπακοή και την υποταγή του σε θετούς κοινωνικούς κανόνες που είναι ξένοι με την αντίληψή του όταν έρχεται άμεσα σε επαφή γνωρίζοντας τις υποχρεώσεις του δια μέσω του οργάνου της τάξης.

  12. Η εποπτεία του πολίτη και η φοβία του νόμου που τον επιβλέπει άσκοπα και αδικαιολόγητα μαζί με την καταδίωξή του για κάτι που δεν φταίει γίνονται μόνο μέσα από διατάξεις που του επιβάλλουν άμεσες υποχρεώσεις χωρίς να υπάρξει η άμεση ανάγκη για την εφαρμογή τους ενώ συνιστά και αποτελεί την καταδίωξη της κοινωνίας σχετικά και αναφορικά με την εκδηλωμένη για ένα άτομο και την ιστορικά διαμορφωμένη για τα άλλα ανάγκη του ανθρώπου να καπνίζει.

  13. Η συνθηκολόγηση στην κοινή αποδοχή για την λύση του προβλήματος του παθητικού καπνίσματος δεν είναι αντάξια δια μέσω της παράβλεψης και της παράκαμψης της κοινωνικής ανακωχής και την ανταπόδοση της ίδιας πράξης με τον αντικαπνιστικό νόμο.

  14. Κανένας είναι υποχρεωμένος να τιμά, να χωρά, ακόμα και να συγχωρά τον συνάνθρωπό του ανεξαρτήτως των ιδιαιτεροτήτων του.

  15. Η ύπαρξη της κοινής συνεννόησης και της αναγνώρισης της ισοτιμίας όλων θα πρέπει να αναγνωρίζονται έμπρακτα και να ενθαρρύνονται εξίσου για τους πολίτες από το κράτος που αποφασίζει θεσπίζοντας τους νόμους και να υπάρχουν σαν τις προϋποθέσεις χωρίς να απαριθμείται η πλειοψηφία σε ανταγωνιστικά ζητήματα μαζί με τον αλληλοσεβασμό και με την κοινωνική αλληλεγγύη.

  16. Η αποδοχή των επιστημονικά τεκμηριωμένων γεγονότων από το κοινό και η διάδοσή τους δια μέσω της συμμόρφωσής του με την ισχύ τους δεν αποτελεί την αρμοδιότητα του νόμου ή της άσκησης της πολιτικής αλλά της μεμονωμένης κρίσης και ίδιας εμπειρίας του ατόμου.

  17. Η απόφαση που θέτει σε ισχύ τον αντικαπνιστικό νόμο τελείται για να πληροί την δημοκρατία και όχι για να καθορίζει το μέτρο και το επίπεδο της ελευθερίας των πολιτών.

  18. Οι καθοριζόμενοι κοινά και αποδεκτοί κοινωνικοί κανόνες δεν μεταβάλλονται ή διαμορφώνονται δίκαια με την νομοθετική τους επιβεβαίωση και επαλήθευση από την διαστρέβλωση ή ιδίως παραποίησή τους.

  19. Το είδος και το περιεχόμενο ή οι απαιτήσεις και οι προϋποθέσεις όποιας άλλης ή της ισχύουσας νομοθεσίας δεν συνιστούν στην διαμόρφωσή τους επιρρίπτοντας με τον αντικαπνιστικό νόμο το κατηγόρημα στην κοινωνία την αρμοδιότητα ή την αποκλειστική απόφαση του οργάνου της τάξης που σε αντιπαράθεση με το λειτούργημά του επιβλέπει εποπτεύοντας με την συμφωνία των πολιτών και την τήρησή του.

  20. Όσοι εκάστοτε προτιμούν το κάπνισμα δεν αποτελούν τους υπόλογους στην δικαστική κρίση και την ερμηνεία των νόμων από τον παράγοντα της τοποθέτησής τους στον χώρο που τους ανήκει.

  21. Η προκαταβολική εκδίκαση και η προκαταρκτική διαλεύκανση των δικαστικών συμπερασμάτων και των αρμοδιοτήτων τους από την εκλογή των νόμων από την εκφορά σε μελλοντικά και τετελεσμένα γεγονότα από την επιλογή της ερμηνείας τους όπως το κάπνισμα από κοινωνικό έθιμο και προσωπική συνήθεια με την διαμόρφωσή τους που να απορρέει από την εξέλιξη ή από την εκφορά τους όπως αδιακρίτως στην απαγόρευσή του χωρίς την απόδοση της αιτιολογίας σε κάποιο αντικειμενικό και λογικό κριτήριο λογοκρίνεται από τα συμφραζόμενα ενώ αποτελεί βάσιμα την παράβαση συνιστώντας την παραβίασή τους.

  22. Κανένα άτομο ή λαός δεν απαγόρευσε στον βαθμό που δεν το έπραξε απορρίπτοντας την αυθαιρεσία από τον εαυτό του και στους συνανθρώπους του το κάπνισμα στους κλειστούς χώρους εάν δεν υπήρξε Βρετανικό ή Ιρλανδικό ξένο νομοθετικό πρότυπο.

  23. Κανένα φιλελεύθερο σύνταγμα δημοκρατικής χώρας δεν αντίκειται με τα περισσότερα από των παραπάνω.

  24. 084

Read 680 times
Login to post comments

Μικρή Λιανική

  • Λαθρεμπόριο
  • Καπνοβιομηχανίες
  • Ηλεκτρονικό Τσιγάρο
Post by Μυρτώ Δημητριάδη
- Οκτ 18, 2018
Στη σύλληψη ενός 41χρονου αλλοδαπού προέβησαν, στελέχη του Γραφείου Ασφάλειας του Κεντρικού ...
Post by Διαχειριστής
- Νοε 16, 2018
Νέα διάκριση για την εταιρεία Παπαστράτος.  Για τρίτη συνεχόμενη χρονιά η εταιρεία Παπαστράτος ...
Post by Διαχειριστής
- Οκτ 26, 2018
Τους φόβους τους ότι θα επιστρέψουν στο τσιγάρο, αν ισχύουν οι πληροφορίες για τα νέα δεδομένα που φέρνει στη ...

Εγγραφή Μελών

Top
We use cookies to improve our website. By continuing to use this website, you are giving consent to cookies being used. More details…